1. Edatlar cümlenin bir öğesi olurken, bağlaçlar bir öğe özelliği göstermez. (Öğe içinde yer alabilirler). Sabaha karşı eve gelmişlerdi. (Edat-Zarf Tümleci) / Kitapları ve defterleri çantasına koydu. (Nesne) (Ve bağlacı nesneleri birbirine bağlamıştır.)


2. İle, yalnız, ancak gibi kelimeler hem ilgeç hem bağlaç görevinde kullanılabilir. Tümce içindeki anlamı bu nedenle önemlidir. Ayrıca şu pratik yolla bu kelimelerin ilgeç mı, bağlaç mı olduğunu anlayabiliriz:

" İle yerine ve getirilebiliyorsa; ile bağlaçtır. Defter ile kalemi çantaya koydum. / Arkadaşları ile konuşmuyordu. (Birincisinde ve gelebildiği için bağlaç; ikincisinde ve kullanılamadığı için edattır.)

" Yalnız, ancak kelimeleri yerine ama bağlacı getirilebiliyorsa, bu kelimeler bağlaçtır. Sadece kelimesi getirilebilirse bu kelimeler ilgeç olur. Almak isterim ancak param kalmadı. / Bu işi ancak sen yapabilirsin.

3. Edatlar cümleden atılamaz. Tümce anlamsızlaşır. Bağlaçlar cümleden çıkartılınca cümlenin anlamı daralsa da tümce anlamsızlaşmaz. Senin gibisini görmedim. / Senin görmedim. (Cümle anlamsızlaştı. Bu nedenle gibi edattır.) Koştum ama yetişemedim. / Koştum yetişemedim. (Cümle anlamını pek kaybetmedi. Bu nedenle ama bağlaçtır.) DİKKAT! Bu özellik her vakit için geçerli olmayabilir...