Fare ile Deve Masalı

Bir s?çan bir devenin yularını eline almış; kibirle “Durma, yürü bakalım” demiş.
Uysal deve yürümeye başlamış. S?çan de kendini pehlivan sanmış.


Deve farenin düşüncesini anlamış ve içinden “Sabret, şimdi ne olduğunu görürsün ” demiş.


Beraber yürümüşler. Gide gide ancak bir filin geçebileceği aka bir nehre gelmişler. S?çan orada durakalmış.


Deve “Ey şamatacı arkadaşım! Niye durdun? Neden şaşırdın? Hadi nehirde yürü bakalım. Sen benim kılavuzumsun. Hadi hızlı yürü” demiş.


S?çan “Ya nehrin suyu derinse, batıp boğulmaktan korkarım” diye yan?t vermiş.


Deve “Ben suyu bir denetim edeyim” diyerek derhal suya yürümüş ve ayağını daldırmış. Sonra “Su m?sra kadar. Niçin böyle şaşırdın? Aklın başından gitti!” diye sormuş.


S?çan “Bana ejderha olan sana karınca gibi gelir. İki diz arasındaki ayr?m açıkça belli. Su senin dizine kadarsa, benim başımı yüz arşın geçer” demiş.


O vakit deve “öyleyse bir daha böyle küstahlık etme. Yoksa çok sıkıntı çekersin. Kendin gibi farelere karşı kibirlen” demiş.


S?çan “çok pişman oldum. özür dilerim. Sudan geçmek için bana yol gösterir misin?” deyince deve acıyıp “Haydi hörgücüme sıçra” demiş.


S?çan devenin hörgücüne sıçramış ve beraber nehrin karşı kıyısına geçmişler.